Al in de Middeleeuwen wisten toonaangevende kunstenaars dat je een afgebeeld onderwerp niet
in het midden moest zetten want dat oogt heel saai.
In die tijd werd al de zogenaamde “regel van derden” gehanteerd.
Deze regel deelt je foto in negen gelijke delen op volgens onderstaand schema.



De bedoeling is dat de belangrijkste onderdelen van je onderwerp vlakbij zo’n rode stip liggen. Of op of nabij een van de lijnen. Ook is het mogelijk met behulp van deze lijnen de horizon op een geschikte positie te plaatsen. Ook hier geldt weer dat een horizon in het midden heel saai is en dat als je de horizon op de onderste of bovenste rij positioneert je een veel spannender beeld krijgt. Plaats je de horizon op de bovenste rij, dan zal het landschap de meeste aandacht krijgen, terwijl als hij onderaan gezet wordt de aandacht vooral naar de lucht getrokken zal worden.
Om je hier mee te helpen hebben de meeste camera’s een instelling waarbij je bovenstaand raster in je zoeker ziet. Daarmee kun je je compositie goed bepalen.
Ikzelf gebruik dit raster nooit want bij de meeste dingen die wij fotograferen is het lastig zoal niet onmogelijk om op dat moment al de juiste compositie te kiezen. Als je geen bewegingsruimte ruimte hebt om de beste plaats voor een compositie te bepalen of als er gewoonweg geen tijd voor is vanwege de snelheid van het bewegende object lukt het op deze manier niet.
Dat geeft allemaal niets, gewoon niet al te ver inzoomen, dan heb je met het nabewerken nog alle ruimte om je onderwerp dan op de juiste plaats neer te zetten met als leidraad bovenstaand schema.

Rein