Regelmatig gebeurt het dat we loerend door de zoeker een geweldig plaatje zien. Thuisgekomen blijkt het resultaat zwaar tegen te vallen en lijkt helemaal niet op het beeld zoals wij dat op het moment van fotograferen zagen.
Heel vaak komt dat omdat we niet goed kijken.
Hoezo niet goed kijken?
Wij kijken niet alleen met onze ogen maar onze hersens vullen tijdens onze visuele ontdekkingsreis allerlei zaken automatisch in, dus ook tijdens het fotograferen. Op de tweedimensionale foto vallen deze door onze hersenen ingevulde “pixels” weg en blijft er nogal eens een weinig zeggende afbeelding over.
Vergelijk het maar eens met lezen, we lezen niet woordje voor woordje, maar scannen een hele regel tegelijk en allerlei woorden zien we helemaal niet, maar worden door onze ervaring automatisch ingevoegd.
Hé, we lezen van links naar rechts en van boven naar beneden. Hadden we nooit leren lezen, dan keken we nu heel anders in het rond. Door het lezen bekijken we nu alles zoals we dat met lezen geleerd hebben.
Dit is zo’n automatisme geworden dat we daarom een hele hoop juist niet zien of niet goed zien.
Voor het Amerikaanse leger reden is dit automatisme reden geweest hun militairen te oefenen van rechts naar links en van onder naar boven te kijken zodat ze in het veld belangrijke zaken niet missen.
Op deze manier zie je namelijk meer omdat onze hersenen nu minder goed in staat zijn allerlei dingen voor ons in te vullen.
Als je deze praktijk ook bij fotograferen toepast zie je de omgeving meer zoals deze ook uiteindelijk op de foto zal komen en zal het aantal tegenvallende plaatjes afnemen.

Rein